Vijzelstraat 1

Op 2 december 2017 om 12 uur is de nieuwe winkel van Emmaus Regenboog aan de Vijzelstraat 1 (voorheen Het Masker) officieel geopend. De stadsdichter van Wageningen, Martijn Adelmund, heeft een speciaal voor deze gelegenheid geschreven gedicht voorgedragen. Tevens was er ondersteuning van Schrijvershart Wageningen. Muzikale omlijsting werd verzorgd door Anneke Rot.

Bij de opening op 2 december 2017

Deze winkel biedt ruimte aan de kleding, schoenen, textiel en accessoires op de begane grond, terwijl in de kelder de boeken en platen uitgestald worden.

Kledingwinkel aan de Vijzelstraat 1
Volop keuze in schoenen en textiel
De boekenkelder
Naast boeken ook elpees en singles

De openingstijden zijn gelijk aan de winkel aan de Herenstraat 9:

woensdag van 10 uur ‘s ochtends tot  2 uur ‘s middags;
zaterdag van 12 uur ‘s middags tot 4 uur ‘s middags.

Gedicht voorgedragen door de Stadsdichter Martijn Adelmund

Emmaüsgangers

(een modern Awater)

Op dat moment zag ik een vrouw

Ik denk dat haar naam Elke was
 Haar tas van lappen aan elkaar genaaid
 deed me haar herkennen.
 ’t Moest vlak na Pasen zijn geweest.
 Het was in ‘n etablissement
 Een uitbater van welvaartsresten
 waar alles nog de adem draagt
 van mensen die ooit zijn geweest 
 een gat erin, een oor eraf, een vlek,
 spullen met persoonlijkheid
 een karakter, zo je wilt: een ziel

En op deze plek, 
 te midden van die schemerlevens
 zag ik Elke. Ze hield een koffiepot
 omhoog en keurde hem, waarna het zicht 
 op haar me werd ontnomen,
 een stroom van mensen tussen haar en mij.

Buiten schoof een wolk voorbij 
 en langzaam voor de zomerzon.
 Ik riep haar nog, maar niemand 
 heeft ooit wat ik roep verstaan.

Mijn reis was dusver lang geweest.
 door sleetse steden, opgepoetst
 waar men zeewier eet 
 en slechts te zwaaien hoeft 
 met centen, alles koopt, 
 behalve dan een reisgenoot.

Nu waad ik met hordes lege mensen
 door de oude welvaartsresten 
 op zoek naar onze eigenheid.
 Karkassen van bankstellen, 
 door roest en stof bijeengehouden:
 langzaam word ik heel.

Elke, waarom kijk je niet?
 Zo ging ik in haar spoor 
 dwalend achter Elke aan,
 die als een pop zo drijvend op de stroom 
 van lijven langs al dat spul moest gaan, 
 het zaaltje uit de trap weer af
 en naar buiten in de regen
 waar bomen druipen, 
 plassen silhouetten.

Ik volgde vrijwel ongemerkt 
 in ’t ritme van de pijpenstelen
 langs parkeerplaatsen waar 
 meters blik aan ’t roesten was.
 Ik was haar buiten kwijt, 
 ze was de straathoek omgeslagen.

Enige afstand verder 
 zag ik net de deur zich sluiten.
 Ik volgde haar en ging naar binnen,
 maar tevergeefs, ze was verdwenen
 tussen karrenvrachten kleding, 
 in lompen opgegaan.

Ik vond op deze plek een boek, beneden
 en zag wat daarin stond geschreven.
 De tekst vervulde mij.

Nu neem ik Elkes boodschap met me mee:
 ‘Het gaat niet om wat is,
 maar om wat iets zou kunnen zijn’.
 Een gat erin, een oor eraf, een vlek:

Wij zijn de koffiepot,
wij zijn de Emmaüsgangers.

 

Martijn Adelmund
Stadsdichter van Wageningen
Geschreven in ruil voor een koffiezetapparaat, ter gelegenheid van het openen van een Nieuwe vestiging van Emmaus Wageningen.